Ak Jerry

“Samotność to taka straszna trwoga” śpiewał nieżyjący już wokalista
zespołu ?Dżem? Rysiek Riedel Na dzień dzisiejszy będzie parę słów na ten właśnie
temat
Samotność zdecydowanie potrafi być najgorszym wrogiem sensu życia
Tak przynajmniej wynika z moich własnych z nią doświadczeń Były one
trudne bardzo trudno też dostrzec w nich jakąkolwiek pozytywną wartość
Jak zachowuje się bowiem przeciętny człowiek w zderzeniu z tym sta­
nem Ucieka Szuka osób towarzystwa wielokrotnie czując się w nim
jeszcze bardziej osamotniony niezrozumiany (tzw samotność w tłumie)
W ostateczności szuka sobie jakiegoś zajęcia żeby tylko nie czuć nie
myśleć
Dlaczego tak bardzo boimy się samotności Co w niej takiego złego Roz­
kładając ją na mniejsze cząstki możemy się jej dokładniej przyjrzeć
Z pewnością dla każdego z nas znaczy co innego
Gdy jesteśmy młodzi brak nam kogoś kto nas zrozumie będzie blisko
z kim możemy wyjść z domu bawić się i śmiać Na starość boimy się że
po prostu nie damy sobie rady gdy ciało przestanie być sprawne Ale
myślę że i młodszym i starszym ludziom doskwiera podobny smutek nie
ma nikogo kto chciałby być blisko dla nas samych Bo jesteśmy i chcemy
zaistnieć w czyimś sercu bez względu na wiek
Wiele także zależy od naszych wcześniejszych doświadczeń Jeżeli już jako
dzieci byliśmy na przykład zdominowani przez dorosłych poddani nieustannej
kontroli i pozbawieni autonomii możliwe jest że będziemy unikać osób

bo to da nam poczucie że się wreszcie uwolniliśmy Ale jak ze wszystkimi
problemami tak jest też i z tym nosimy je w sobie
Może się zdarzyć że będąc sami czujemy się co prawda samotni jest
nam z tym nienajlepiej i smutno ale z ludźmi mamy poczucie że się dusimy Wy­
daje się nam że jesteśmy jakoś ograniczeni brak nam przestrzeni do
życia a równocześnie nie odczuwamy satysfakcji z kontaktu z innymi
Jednak gdzieś głęboko w sercu czai się tęsknota za kimś przy kim
wreszcie nasza znienawidzona samotność zniknie
By to jednak było możliwe musimy być wewnętrznie gotowi na dopusz­
czenie kogoś do siebie Bardzo często wymaga to od nas naprawdę głębokich
“psychicznych porządków? na które niełatwo się dostać bez wsparcia kogoś
komu będziemy mogli zaufać i kto będzie dla nas dobrym przewodnikiem
Dla wielu z nas kresem samotności wydaje się być moment znalezienia
partnera życiowego Niestety bardzo często prędko okazuje się że żywot nie
wygląda tak różowo jak się spodziewaliśmy Partner nie ma dla nas czasu
albo nie chce czy nie potrafi nas wysłuchać albo my nie potrafimy wyrazić
swoich wymagań lub uczuć Na pewno żaden związek nie jest statyczny i
trudno wyobrazić sobie że poprzez 20 lat nic nie będzie się zmieniało
Wydaje mi się że samotność w związkach bierze się nie z tego jak
twierdzi wiele osób że spotkało się niewłaściwą niepasującą do nas
osobę ale z nieumiejętności nawiązania prawdziwego bliskiego
kontaktu niewłaściwej komunikacji itp
Czasem trzeba spojrzeć wstecz na swoje żywot i zapytać siebie “czy moje
dotychczasowe relacje dały mi szansę nauczenia się jak się komunikować
z innymi ludźmi” Jeśli już relacje rodzinne były nieproste jeżeli już rodzice nie
umieli rozmawiać ani ze sobą ani z nami to prawdopodobnie my
także nie mieliśmy szans się tego nauczyć Być może to samo dotyczy
naszego partnera Przecież wraz z osiągnięciem dorosłości nie dokonał się
w nas jakiś automatyczny przeskok w tej dziedzinie

Duża część naszego “ja” nadal tkwi w dziecięcych uczuciach i schematach
postępowania Warto się nad tym zastanowić a zazwyczaj robimy to gdy
źle się dzieje w naszym życiu naszych relacjach naszych emocjach
Jednak wychodzenie z wszelkich problemów rzadko udaje się od razu
Jest to proces stopniowy wymagający cierpliwości
Na koniec jeszcze parę zdań na temat innego bardziej pozytywnego
aspektu samotności Są sytuacje gdy jest ona bardzo korzystna Jakie
Wbrew pozorom jest ich całkiem niemało gdy chcemy odpocząć gdy
chcemy się nad czymś zastanowić pomodlić się pomedytować popra­
cować nad czymś np takim tekstem jak ten Jest dopełnieniem naszego
życia które przecież nie może być w 100% wypełnione ludźmi
i kontaktami z nimi Gdyby tak było szybko stałoby się to tożsamą pu­
łapką jaką jest dla niektórych z nas samotność
Chciałabym Ci życzyć Czytelniku żeby samotność w Twoim życiu była
zawsze Twoim własnym wyborem i abyś nie musiał jej doświadczać wbrew
swej woli